تعطبلات رو رفته بودم خونه

دیشب که اومدم خوابگاه منوچهر و عیسی رفته بودند...

تا رسیدم رفتم تو اتاقشون

از دیدن تخت خالیشون بغضم گرفت...

باورم نمیشه که دیگه در کنار هم نیستیم

من هم فردا برای همیشه میرم خونه

دل کندن از بچه های سوئیت برام کار خیلی سختیه ولی چاره ای ندارم

خدانگهدار تمام خاطرات خوب و بد دوران دانشجویی...

جشن فارغ التحصیلی مون بالاخره در تاریخ 19 خرداد برگزار شد

اونی که می خواستیم نشد ولی خداوکیلی خیلی بهتر از مراسم های سال های قبل بود ؛ طوری که حتی اساتید هم به این نکته اعتراف کردند...

فردا آخرین روز کارآموزیمونه

طبق برنامه ام تا دوشنبه یا حتی سه شنبه اینجا میمونم

بعد از اون هم مستقیم میناب...

هنوز باورم نمیشه قراره از دوستام جدا بشم برا همیشه...

خیلی دلم براشون تنگ میشه ؛ الان که دارم مینویسم بغضم گرفته...